Formaty audio — objaśnienie
Sześć formatów obejmuje praktycznie całe audio. Dzielą się wyraźnie na dwie grupy, a wybór w każdej z nich jest łatwiejszy, niż się wydaje.
Opublikowano
Dwie grupy
Zachowaj wszystko: WAV przechowuje surowe, nieskompresowane próbki, około 10 MB na minutę stereo. FLAC kompresuje te same próbki bezstratnie do mniej więcej połowy rozmiaru — zdekoduj go, a dostaniesz oryginał dokładnie taki sam.
Wyrzuć część: MP3, AAC, Vorbis i Opus odrzucają szczegóły, by uzyskać znacznie mniejsze pliki. Przy rozsądnych bitrate'ach różnica jest niesłyszalna dla większości ludzi na większości sprzętu.
Dlaczego MP3 nie chce umrzeć
Technicznie MP3 jest najsłabszym z formatów stratnych. AAC go pokonuje przy tym samym bitrate, Opus pokonuje go zdecydowanie przy niskich bitrate'ach. A jednak MP3 pozostaje domyślnym, z dwóch powodów, które nie mają nic wspólnego z jakością.
Po pierwsze, odtwarza się dosłownie na wszystkim — w każdym radiu samochodowym, każdym tanim odtwarzaczu, każdym oprogramowaniu napisanym w ciągu ostatnich dwudziestu pięciu lat. Po drugie, jego patenty wygasły w 2017 roku, więc każdy może go używać swobodnie. Powszechna zgodność plus zerowe licencje to połączenie, któremu żaden z jego technicznie lepszych następców nie dorównuje.
Kiedy który jest właściwy
- WAV — edycja, mastering, zasilanie sprzętu lub oprogramowania, które wymaga surowego PCM. Nie do przechowywania; jest ogromny.
- FLAC — archiwizowanie wszystkiego, na czym ci zależy. Bezstratny przy mniej więcej połowie rozmiaru WAV, z dobrą obsługą tagów.
- MP3 — wszystko, co musi się odtwarzać tam, gdzie nie masz kontroli. 192 kb/s to rozsądna wartość domyślna.
- AAC / M4A — ekosystem Apple i nowoczesny streaming. Lepszy niż MP3 przy tym samym bitrate.
- OGG Vorbis — gry i projekty open source, gdzie liczy się format wolny od opłat licencyjnych.
- Opus — głos i streaming przy niskim bitrate, gdzie jest bez wątpienia najlepszym dostępnym.
Bitrate w skrócie
Bitrate to liczba bitów przypadająca na każdą sekundę dźwięku. W przypadku muzyki MP3 128 kb/s jest słyszalnie ograniczony w dobrych słuchawkach, 192 kb/s jest w porządku dla niemal wszystkich, a powyżej 256 kb/s kupujesz głównie spokój ducha. W przypadku mowy potrzeba znacznie mniej — podcast w 96 kb/s mono jest całkowicie wyraźny.
Zmienny bitrate przeznacza więcej na złożone fragmenty, a mniej na proste, co jest ściśle lepsze niż stały bitrate przy tej samej średniej. Używaj go tam, gdzie jest taka opcja.
Jeden błąd, którego należy unikać
Nie konwertuj pliku stratnego na bezstratny w przekonaniu, że coś zyskałeś. MP3 zamieniony na FLAC to duży plik zawierający dokładnie te same wady co MP3. To rozsądny krok, jeśli zaraz będziesz edytować dźwięk i nie chcesz dalszych strat, ale to nie jest przywracanie ani archiwum.
Aby to zastosować: konwertuj WAV na MP3 do udostępniania, konwertuj WAV na FLAC do archiwizacji bez strat lub kompresuj plik audio do niższego bitrate.