Rozmyj lub spikselizuj część obrazu

Jak to działa

To jedyne zadanie, w którym przesłanie pliku niweczy cały sens. Ukrywasz coś — twarz, adres domowy, kartę bankową, ekran kolegi w tle zdjęcia — a zwykła rada każe najpierw wysłać nieocenzurowany oryginał na obcy serwer. Tutaj oryginał nigdy nie opuszcza twojego urządzenia, a ukryte piksele naprawdę znikają z pliku, który zapisujesz.

Piksele są niszczone, a nie zasłaniane

To ważniejsze, niż się wydaje. Narysowanie czarnego pola w edytorze dokumentów często zostawia pod spodem oryginalny obraz, który może odzyskać każdy, kto wie, gdzie szukać — tak doszło do kilku szeroko opisywanych wycieków. Tutaj wybrane piksele są nadpisywane w samych danych obrazu. Pod spodem nie ma niczego do odzyskania.

Pikselizacja, rozmycie lub blok

Pełny blok jest najbezpieczniejszy i najbardziej oczywisty. Pikselizacja to znajomy wygląd i przy mocnym ustawieniu nie jest odwracalna w żadnym praktycznym sensie. Rozmycie wygląda najładniej, ale jest najsłabsze z trzech: lekkie rozmycie małej, przewidywalnej rzeczy, jak tablica rejestracyjna, czasem da się częściowo zrekonstruować, więc użyj mocnego ustawienia lub wybierz jedną z pozostałych dwóch.

Wybór siły

Wyższa siła oznacza większe bloki lub mocniejsze rozmycie. Do wszystkiego, co ma znaczenie — twarzy, adresów, numerów kont — użyj wysokiej siły lub pełnego bloku. Do zwykłego porządkowania tła lepiej wygląda lekkie ustawienie.

Metadane to osobny problem

Ukrycie czegoś na obrazie nie usuwa lokalizacji i danych o urządzeniu przechowywanych w metadanych pliku. Jeśli zdjęcie może ujawnić, gdzie zostało zrobione, przepuść je także przez narzędzie do usuwania metadanych.