Bestandschecksum

Hoe het werkt

Uitgevers vermelden een checksum naast een download zodat je kunt bewijzen dat het bestand dat je hebt ontvangen het bestand is dat zij hebben gepubliceerd — niet afgekapt, niet beschadigd, niet gemanipuleerd. Het controleren ervan vergt normaal een opdrachtregel. Dit doet het in een browsertabblad, en het bestand uploaden naar een website om het te controleren zou het doel eerder tenietdoen.

Hoe je het gebruikt

Hash het bestand dat je hebt gedownload en vergelijk het resultaat met de checksum op de pagina van de uitgever. Ze moeten exact overeenkomen, teken voor teken. Als dat niet zo is, is het bestand niet wat de uitgever heeft uitgebracht en moet je het niet vertrouwen.

Welk algoritme

SHA-256 is de moderne standaard en wat bijna elke uitgever vermeldt. SHA-512 is nog sterker en wordt af en toe gebruikt. SHA-1 is opgenomen omdat oudere projecten het nog steeds publiceren, maar het is cryptografisch gebroken en mag alleen worden gebruikt om te controleren tegen een bestaande SHA-1-vermelding, nooit als je eigen garantie voor integriteit.

Waarom MD5 niet wordt aangeboden

MD5 is volledig gebroken — botsingen kunnen opzettelijk worden gemaakt — en browsers bieden het daarom niet aan. Als een project nog alleen een MD5 vermeldt, beschouw het dan als een controle op onbedoelde beschadiging in plaats van op manipulatie.

Grote bestanden

Hashen leest het hele bestand in het geheugen, dus zeer grote bestanden worden beperkt door je apparaat en niet door een regel hier. Het draait volledig lokaal, dus er is geen uploadwachttijd, ongeacht de grootte.