BPM-teller

Hoe het werkt

Meetikken om een tempo te vinden werkt, maar is traag en loopt uit de pas. Dit vindt de beat door naar de bas te kijken, waar de puls in de meeste opgenomen muziek echt zit.

Hoe de beat wordt gevonden

De audio gaat door een laagdoorlaatfilter op 150 Hz, dat de kickdrum en bas behoudt en de melodie, zang en bekkens weglaat. Pieken in wat overblijft zijn de beats. De tussenruimtes tussen elk paar nabije pieken worden omgerekend naar tempo’s en geteld, en het tempo dat het vaakst voorkomt wint — een histogram in plaats van één enkele meting, waardoor het bestand is tegen een gemiste beat hier en daar.

Dubbel en half tempo, uitgelegd

Beatdetectors melden heel vaak precies het dubbele of de helft van het tempo dat je zou meetikken, en deze vertelt je welk alternatief hij heeft overwogen. Dat is geen fout in de methode: 85 BPM en 170 BPM beschrijven dezelfde muziek, de ene telt elke beat en de andere elke tweede. Welke “juist” is, is een kwestie van conventie binnen een genre — drum and bass wordt rond de 170 geteld, en hetzelfde nummer zou met evenveel recht 85 kunnen heten.

Waar het slecht werkt, eerlijk gezegd

Live drumspel dat meebeweegt, rubato-pianospel, klassieke muziek, gesproken woord en alles zonder duidelijke baspuls. Als de betrouwbaarheid laag is, zegt het resultaat dat in plaats van een gok als feit te presenteren. Soloakoestische gitaar is een veelvoorkomende teleurstelling.

Hoeveel je analyseert

Zestig seconden vanaf het begin is meestal ruim voldoende en gaat snel. Als een nummer een lange ambient-intro heeft, kan daar helemaal geen beat in zitten — verhoog de lengte zodat de analyse het deel met drums bereikt.